Afrika çöllerinden Kuzey İngiltere'nin sınırlarına kadar uzanıyordu.
Dünya nüfusunun dörtte birinden fazlası Caesarların hakimiyeti altında...
doğup ölüyordu.
MS 1 80 yılının kışında, İmparator Marcus Aurelius'un Germania'daki...
barbar kabilelere karşı yürüttüğü 1 2 yıllık sefer sona eriyordu.
Roma'nın zaferinin ve tüm imparatorluk topraklarında...
barışın gerçeklemesinin önünde sadece tek bir kale kalmıştı."
- Efendim. - General.
Efendim.
Sıska ve aç.
- Hâlâ bir şey yok mu? - Görünürde bir şey yok.
- Gideli ne kadar oldu? - Neredeyse iki saat.
- Savaşacaklar mı, efendim? - Yakında anlarız.
Asker, sana o mancınıkları ileri çekmeni emretmiştim.
- Menzil dışındalar. - Menzilimiz böyle iyi.
- Süvarimizi tehdit eden tehlike-- - Makul düzeyde. Tamam mı?
Hayır diyorlar.
Ağır ol! Ağır ol!
İnsan fethedildiğini bilmeli.
Sen bilir miydin, Quintus?
Ben bilir miydim?
- Güç ve onur seninle olsun. - Güç ve onur seninle olsun.
Ben işaret verince, ortalığı cehenneme çevirin.
Mancınıkları doldurun.
Piyade hücuma hazırlan.
- Okçular hazır ol. - Okçular!
- Oklar yaya! - Oklar yaya!
Fratres!
Maximus!
Üç hafta sonra, ben hasat yapıyor olacağım.
Nerede olmayı düşlüyorsan, orada olursun.
Mevzilerinizi tutun! Yanımdan ayrılmayın!
Birdenbire atının sırtında tek başına...
güneşli bir havada, yeşil tarlalarda ilerlediğini fark edersen...
endişe etme.
Çünkü orası Elysium'dur, ve sen artık ölmüşsündür!
Kardeşlerim...
hayatta yaptıklarımız...
sonsuzlukta yankısını bulur.
Asılın!
Asılın! Asılın!
Mancınıklar hazır, efendim!
Okçular, ateşleyin!
- Ateşle! - Ateşle!
Okçular, yayları ger!
Boşalt!
Tamam, çocuklar, hazır olun!
Sırayı bozmayın!
Çek! Boşalt!
Yeniden doldur!
Sırayı bozmayın!
Çek! Boşalt!
Yanımdan ayrılmayın!
Roma victor!
Sence gerçekten ölüyor mu?
O on yıldır ölüyor.
Eğer ölmek üzere olmasaydı, bizi çağırtmazdı.
Belki de sadece bizi özlemiştir.
Senatörleri de mi? Onları da çağırttığına göre--
Lütfen, Commodus.
İki gün yoldan sonra, bitmez tükenmez entrikaların başımı ağrıtıyor.
Artık kararını verdi.
Şimdi açıklayacak.
Benim adımı açıklayacak.
O zaman da...
ilk yapacağım şey--
Majestelerine layık bir turnuvayla onu onurlandırmak olacak.
Ama şimdi ilk yapacağım şey sıcak bir banyo almak olacak.
Ekselans?
Başardık sayılır, efendim.
- Efendim. - İmparator nerede?
Cephedeler, efendim. Gideli 1 9 gün oldu.
Hâlâ yaralılar geliyor.
Atımı getir.
Efendim.
Öpücük?
Cesaretini yine kanıtladın, Maximus.
Umarım son defa olsun.
Savaşacak kimse kalmadı, efendim.
Daima savaşacak biri kalır.
Roma'nın en büyük generalini nasıl ödüllendirebilirim?
Bırakın evime döneyim.
Evet. Ev.
Sizi selamlıyorlar, Caesar.
Bu senin için, Maximus. Seni selamlıyorlar.
Kaçırdım mı? Savaşı kaçırdım mı?
Savaşı kaçırdın.
Tebriklerimi sunarım, baba.
Zaferinin onuruna yüz tane boğa kurban edeceğim.
Boğalara kıyma.
Maximus'u onurlandır. Savaşı kazandı.
- General. - Majesteleri.
Roma seni selamlıyor, ben de seni kardeşim olarak kucaklıyorum.
Uzun zamandır görüşemedik, dostum.
- Majesteleri. - Tut, Baba.
Kolumu tut.
Sanırım artık gitme zamanı geldi.
İşte Roma'nın ihtişamı.
Harika bir muharebe.
- General. - Hâlâ hayatta mısın?
- Hâlâ hayattayım. - Tanrılar muzipliği seviyor olmalı.
- Tanrılar herhalde seni seviyorlar. - Valerius.
General, kışlaya mı döneceksin? Yoksa Roma'ya mı?
Evime. Karıma, oğluma, hasada.
Çiftçi Maximus. Bunu gözümde canlandırmakta hâlâ güçlük çekiyorum.
Bak, Quintus, toz toprağı temizlemek, kanı temizlemekten çok daha kolay.
- İşte geldiler. - Majesteleri.
Senatör Gaius, Senatör Falco.
Gaius'a dikkat et. Dilinden bal akar...
ve günün birinde "Cumhuriyet, cumhuriyet" diyerek uyanırsın.
Peki, ne var bunda? Roma bir Cumhuriyet olarak kuruldu.
Evet, iktidarın senatonun elinde bulunduğu bir cumhuriyet.
Ama, tabii, bu Senatör Gaius'u etkilemez.
Senin görüşün nedir, General? lmparator mu, senato mu?
Askerlerin bir avantajı vardır, Senatör...
düşmanının gözünün içine bakabilme avantajı.
Eh, tabii, arkanızda bir ordu olunca son derece politik davranabilirsiniz.
Seni uyarmıştım. Şimdi de sizi kurtaracağım. Senatörler.
Maximus.
Senin gibi iyi adamlara ihtiyacım olacak.
Size nasıl yardımcı olabilirim, Majesteleri?
İnsanlara komuta etmenin nasıl bir şey olduğunu bilen bir adamsın.
Sen emir verirsin, emirlerin yerine getirilir ve savaş kazanılır.
Bu senatörlerin yaptığı ise, entrika, didişme, yağcılık ve kandırmaca.
Maximus, Roma'yı politikacılardan kurtarmalıyız, dostum.
Zamanı gelince sana güvenebilir miyim?
Majesteleri, babanız izin verince evime dönmek niyetindeyim.
Eve mi? Tabii, kimse bunu senden fazla hak etmiyor.
Ama fazla gevşeme. Çok geçmeden seni çağırabilirim.
Lucilla da burada. Biliyor muydun?
Seni unutmadı.
Şimdi ise büyük adam oldun.
Keşke erkek olarak doğmuş olsaydın.
Ne müthiş bir caesar olurdun!
Baba.
Güçlü olurdun.
Ama acaba adil olur muydun?
Bana ne öğrettiysen, o olurdum.
Yolculuğun nasıl geçti?
Uzun. Rahatsız. Niçin geldim buraya?
Yardımına ihtiyacım var. Kardeşinle beraber.
Tabii.
Seni seviyor. Daima sevdi.
Ve...
şimdi sana her zamankinden daha çok ihtiyacı olacak.
Bu kadar politika yeter.
Senin babasını seven bir kız olduğunu...
ve benim de iyi bir baba olduğumu varsayalım.
Bu hoş bir hayal, değil mi?
Günaydın.
Üç ata daha ihtiyacım var.
İki! Üç!
Dört!
Bir! İki!
Beni çağırtmışsınız, Caesar?
- Caesar? - Bir kere daha anlat bana, Maximus.
Niçin buradayız?
İmparatorluğun şan ve şerefi için, efendim.
A, evet.
A, evet, hatırladım.
Haritayı görüyor musun, Maximus?
İşte bu benim yarattığım dünya.
25 yıl boyunca...
fetihler yaptım, kan döktüm, imparatorluğu genişlettim.
Caesar olduğum günden beri, sadece dört yılım savaşsız geçti.
20 yılda dört yıl barış.
Peki ne için?
Kılıcı getirdim. Başka hiçbir şey.
Caesar, hayatınız--
Lütfen. Bana öyle hitap etme.
Gel. Lütfen.
Gel otur şuraya.
Şimdi biraz konuşalım--
sadece-- iki insan olarak.
Maximus, söyle.
Beş bin askerim orada buz gibi çamurun içinde.
Üç bini kanlar içinde, yaralı.
İki bini burayı asla terk edemeyecek.
Bir hiç için savaşıp öldüklerine inanmak istemiyorum.
Peki neye inanmak istiyorsun?
Senin için ve Roma için savaştılar.
Peki Roma nedir?
Dünyanın diğer yerlerinin büyük bir kısmını gördüm.
Acımasız, gaddar ve karanlık. Roma ise aydınlık demek.
Ama sen hiç orada bulunmadın.
Ne hale geldiğini görmedin.
Ben ölüyorum, Maximus.
İnsan sonunun geldiğini görünce...
hayatının bir amacı olduğunu bilmek ister.
İlerideki yıllarda dünya adımı nasıl anacak?
Filozof olarak mı anılacağım?
Savaşçı olarak mı?
Zorba hükümdar olarak mı?
Yoksa Roma'ya gerçek kimliğini geri veren imparator mu olacağım?
Bir zamanlar Roma diye bir düş vardı.
Ancak fısıltıyla söylenebilirdi.
Sanki sesini biraz yükseltsen kayboluverecek gibi...
o denli kırılgandı.
Ve ben bu kışı çıkaramayacağından korkuyorum.
Maximus...
hadi şimdi fısıldayalım...
beraberce, sen ve ben.
Bir oğlun var.
Bana evinden bahset.
Evim Trujillo'nun üstündeki tepelerde. Çok sade bir yer.
Güneşte ısınan pembe taşlar.
Gündüzleri baharat, akşamları da yasemin...
kokan bir mutfak avlusu.
Bahçe kapısından girince kocaman bir kavak ağacı.
İncir, elma, armut ağaçları.
Toprak, Marcus-- simsiyah. Karımın saçları gibi siyah.
Güney yamaçlarında üzüm bağları, kuzeyde zeytinlikler.
Evimin yakınında yaban atları oynaşır. Oğluma takılırlar. O da at olmak ister.
- En son ne zaman evindeydin? - Iki yıl, 264 gün ve bu sabah.
Sana gıpta ediyorum, Maximus.
İyi bir yuva. Uğrunda savaşmaya değer.
Evine dönmeden önce...
yapmanı istediğim bir görev daha var.
Benden ne yapmamı istiyorsun, Caesar?
Ben ölünce Roma'nın koruyucusu olmanı istiyorum.
Sana tek bir amaç için yetki vereceğim--
iktidarı Roma halkına iade etmek...
ve Roma'nın kolunu kanadını kıran yolsuzluklara son vermek.
Sana sunduğum bu büyük onuru kabul edecek misin?
Bütün kalbimle, hayır.
Maximus...
işte bu nedenle bu sana düşer.
Ama herhalde bir vali, bir senatör...
şehri tanıyan, siyaset hayatını anlayan birisi.
Ama siyaset senin ahlakını bozmadı.
- Ya Commodus? - Commodus ahlaklı bir adam değil.
Sen küçüklüğünden beri bunu biliyorsun.
Commodus hükümdar olamaz.
Hükümdar olmamalı.
Sen benim oğlum olmalıydın.
Commodus kararımı kabul edecektir.
Ordunun sana sadık olduğunu biliyor.
Biraz zamana ihtiyacım var, efendim.
Evet.
Umarım günbatımına kadar kararımı kabul edersin.
Şimdi oğlum olarak beni kucakla.
Ve yaşlı bir adama bir battaniye daha getir.
- Şimdi babamın gözdesi sensin. - Efendim.
- Bu her zaman böyle değildi. - Pek çok şey değişiyor.
Pek çok şey. Ama her şey değil.
Maximus, dur.
Yüzüne bir bakayım.
- Üzgün görünüyorsun. - Çok adam kaybettim.
Babam senden ne istiyordu?
Eve dönmeden önce iyi dileklerini belirtti.
Yalan söylüyorsun.
Yalan söylediğini daima anlardım, çünkü yalan söylemeyi beceremezdin.
- O işte senin rahatlığını kazanamadım. - Doğru.
Ama hiçbir zaman buna ihtiyacın olmadı.
Hayat bir asker için daha basittir.
Yoksa benim kalpsiz olduğumu mu düşünüyorsun?
Senin badirelerden kurtulma yeteneğine sahip olduğunu düşünüyorum.
Maximus, gitme.
Beni tekrar görmek o kadar kötü bir şey mi?
Hayır. Savaşta yorgun düştüm.
Babamı böyle zayıf düşmüş görmek seni üzüyor.
Commodus babamın birkaç gün içinde halefini ilan edeceğini düşünüyor.
Kardeşime de babasına hizmet ettiğin gibi hizmet edecek misin?
Roma'ya daima hizmet edeceğim.
Biliyor musun...
dualarımda hâlâ seni de hatırlıyorum.
A, evet. Dua ediyorum.
Kocanın ölümüne üzüldüm. Onun için yas tuttum.
- Teşekkür ederim. - Duyduğuma göre bir oğlun varmış.
Evet. Lucius.
Neredeyse sekiz yaşında.
Benim oğlum da neredeyse sekiz yaşında.
Duaların için teşekkür ederim.
Atalarım, bana yol gösterin.
Kutsal Ana, tanrıların geleceğim hakkındaki dileklerini bana getir.
Kutsal Babamız, keskin kılıcınla karımı ve oğlumu koru.
Sadece onları tekrar kucaklayabilmek için yaşadığımı kulaklarına fısılda.
Atalarım, Önünüzde saygıyla eğiliyorum...
ve bana öğrettiğiniz gibi onurumla yaşamaya çalışacağım.
Cicero.
Efendim.
Görevini yapmakta zorlanmıyorsun, değil mi?
Bazen yapmak istediğimi yapıyorum.
Geri kalan zamanlarda da yapmam gerekeni.
Sonunda evlerimize dönemeyebiliriz.
Roma için görevini yerine getirmeye hazır mısın?
Evet, Baba.
İmparator olmayacaksın.
Hangi daha akıllı, daha yaşlı kişi yerimi alacak?
Yetkilerim Maximus'a geçecek...
senato tekrar yönetimi...
ele almaya hazır oluncaya kadar emanet olarak onda kalacak.
Roma tekrar cumhuriyet olacak.
- Maximus. - Evet.
Kararım seni hayal kırıklığına uğrattı mı?
Bir keresinde bana mektup yazmış...
dört büyük erdemi sıralamıştın.
Bilgelik, adalet...
yılmazlık...
ve ölçülü olmak.
O listeyi okuduğum zaman, bunların hiçbirinin bende olmadığını biliyordum.
Fakat başka erdemlerim var, Baba.
Hırs.
Bizi en iyi olmaya ittiği zaman bu da bir erdem olabilir.
Beceriklilik. Cesaret.
Belki savaş meydanında değil, ama...
cesaretin birçok biçimi vardır.
Aileme...
ve sana bağlılık.
ama benim erdemlerimden hiçbiri senin listende yoktu.
O zamanlar bile sanki beni oğlun olarak istemiyordun.
Fazla ileri gidiyorsun.
Tanrıların yüzüne bakardım...
seni hoşnut etmenin, gurur duymanı sağlamanın bir yolunu bulmak için.
Hoş bir söz...
beni bağrına basıp...
sıkı sıkı tuttuğun sıcak bir kucaklama...
kalbimi binlerce yıl ısıtacak bir güneş gibi olacaktı.
Bende bu kadar nefret ettiğin şey nedir?
İstediğim tek şey...
senin beklentilerini gerçekleştirmekti, Caesar.
- Baba. - Commodus.
Oğul olarak senin hatan...
baba olarak benim başarısızlığımdır.
Gel.
Baba.
Beni sevmiş olsaydın...
tüm dünyayı kana bulayabilirdim!
Maximus, İmparator seni istiyor. Çok acil.
Gel benimle birlikte yas tut, kardeşim. Yüce babamız öldü.
Nasıl öldü?
Cerrah acı duymadığını söylüyor.
Uyurken son nefesini vermiş.
Baba.
İmparatorun senden sadakat bekliyor, Maximus.
Elimi tut.
Sadece bir kere uzatırım.
Quintus.
Selam sana, Caesar.
Senatörlerle konuşmalıyım. Onlara danışmam lazım.
Gaius ve Falco'yu uyandırın.
- Kılıç. - Kılıç.
Maximus, lütfen dikkatli ol. İhtiyatsız davrandın.
Imparator öldürüldü.
İmparator eceliyle öldü.
- Niçin silahlısın, Quintus? - Muhafızlar!
Lütfen karşı koyma, Maximus.
Üzgünüm. Caesar kararını verdi.
Şafak vaktine kadar git...
sonra da onu öldür.
Quintus, bana bak. Bak bana!
Aileme bakacağına söz ver.
Ailen öbür dünyada seninle bulaşacak.
Diz çök.
Kutsal Baba, karıma ve oğluma mukayyet ol.
Sadece onları kollarıma almak için yaşadığımı onlara söyle.
Hiç değilse ölümüm temiz olsun.
Askere yaraşır bir ölüm.
Buzlanma bazen kılıcın sıkışmasına yol açar.
Muhafız!
- Son defa ne zaman evine döndün ? - İkiyıl, 264 gün ve bu sabah.
Kutsal Babamız, keskin kılıcınla karımı ve oğlumu koru.
Onları tekrar kucaklayabilmek için yaşadığımı fısılda, yoksa hepsiboş.
Sadece onları tekrar kucaklayabilmek için yaşadığımı kulaklarına fısılda...
yoksa hepsiboş.
Baba! Baba!
Sakın Ölme.
Onları tekrargöreceksin.
Henüz değil.
Hayır. Onu temizleyecekler. Göreceksin.
Sakın ölme.
Seni aslanlara atacaklar.
Onlar bizden daha değerli.
Şimdi daha iyi mi?
Tertemiz. Görüyor musun?
"Zucchabar Roma Eyaleti"
Proximo!
Eski dostum.
Burada her gün nefis bir gündür...
ama bugün senin için en talihli gün.
Bana sattığın o zürafalar...
çiftleşmiyorlar.
Sadece gezinip yiyorlar...
fakat çiftleşmiyorlar.
Bana...
yumuşak zürafalar satmışsın.
- Paramı geri ver. - Katiyen olmaz.
Sana özel bir fiyat yaparım.
Ne için?
Yeni mallarımı gördün mü? Gel bir bak.
Aralarında dövüşçü var mı? Yakında bir maç düzenliyorum.
Bazıları dövüşmeye elverişli, bazıları da ölmeye.
Sanırım her ikisine de ihtiyacın var.
Kalk ayağa.
Ne iş yaparsın sen?
Ben avcıydım.
Onu Kartaca'daki bir tuz madeninden satın aldım.
Otur.
Lejyonun simgesi.
- Asker kaçağı. - Olabilir. Ne fark eder?
- O İspanyol'dur. - Altı tanesini alıyorum.
- Hepsine bir binlik. - Binlik mi?
Sadece Kuzey Afrikalının değeri 2,000.
Bu köleler berbat.
Bu da işin tuzu biberidir.
Dur. Dur. Dur!
Pazarlık edebiliriz.
Sana 2,000...
ve dört de hayvan için veririm.
Bu da eski bir dost için 5,000 eder.
Çabuk! Evime gitmem kaç saat sürecek?
Benim adım Proximo.
Zavallı yaşamlarınızın son günlerini yaşayacağınız...
önümüzdeki birkaç gün, feryat figan sizi dünyaya getiren...
o kahpe analarınızdan daha yakın olacağım.
Size bu kadar parayı kara gözleriniz için ödemedim.
Ölümünüzden kâr etmek için ödedim.
Nasıl hayatınızın başında yanınızda ananız varsa...
sonunda da ben olacağım.
Ve öldüğünüz zaman, ki öleceksiniz...
öbür dünyaya alkış sesleri arasında gideceksiniz.
Gladyatörler.
Sizi selamlıyorum.
- Kırmızı. - Kırmızı.
Sarı.
İyi.
- Kırmızı. - Kırmızı.
İspanyol.
Şimdilik bu kadar yeter!
Onun zamanı gelecek.
Sıradaki.
İspanyol.
Niçin dövüşmüyorsun?
Hepimiz dövüşmek zorundayız.
O tanrılarının simgesi mi?
Bu onları kızdırmaz mı?
Tanrılar seni kolluyor.
Kırmızı tanrıların rengidir.
Bugün onların yardımına ihtiyacın olacak.
Bazılarınız dövüşmeyeceğinizi sanıyorsunuz...
bazılarınız da dövüşemeyeceğinizi.
Oraya çıkıncaya kadar...
hepsi böyle derler.
Dinle.
Öldür! Öldür! Öldür!
Bunu başka bir adamın etine saplayacaksınız.
Bunun için sizi alkışlayacak ve sevecekler.
Ve siz--
siz de bunun için...
onları sevmeye başlayabilirsiniz.
Eninde sonunda...
hepimiz öleceğiz.
Ne yazık ki ne zaman öleceğimize biz karar veremeyiz, ama...
arkada bir isim bırakmak için...
ölümle nasıl buluşacağımıza...
biz karar verebiliriz.
Soldakiler, kalkanlarınızı kaldırın!
Sağdakiler, kılıçlarınızı çekin!
Öldür! Öldür! Öldür!
Eş tutun-- kırmızılara karşı sarılar.
Sıradaki!
Çabuk!
-Defol! -Asla hükümdar olmayacaksın, Commodus!
Bir fatih edasıyla Roma'ya giriyor. ama neyi fethetti?
Ona biraz zaman ver, Gracchus. Daha genç.
Ben çok iyi olacağını düşünüyorum.
Roma için mi, senin için mi?
Annenin yanına git, Lucius. Bu onun hoşuna gider.
Lucius!
Anne!
Selam, Caesar.
Senatörler.
Roma yeni imparatorunu selamlıyor.
Sadık kullarınız size hoş geldiniz diyorlar, Majesteleri.
Teşekkür ederim, Falco.
Umarım sadık kullar pek pahalıya mal olmamıştır.
- Caesar. - Gracchus.
Tüm Roma'ya döndüğün için bayram yapıyor, Caesar.
İlgilenmenizi bekleyen birçok konu var.
Sakin olun, lütfen! Sakin olun!
Caesar, senato size rehberlik etmek amacıyla bir dizi protokol hazırladı...
ilk elde, salgınının baş gösterdiği Yunan mahallesinin sağlık koşulları...
ve veba ile mücadele gibi şehrin çok sayıdaki sorunlarıyla...
ilgilenmeye başlamanız için.
Dolayısıyla, eğer Caesar--
Anlamıyor musun, Gracchus?
Sorun tam da burada yatıyor, öyle değil mi?
Babam tüm zamanını okuyarak...
bilimsel kitaplarla ve felsefeyle geçirdi.
Hayatının son yıllarını senatonun gönderdiği tomarları okuyarak harcadı.
Ve bu arada halk unutuldu.
Fakat senato halktır, efendim...
halk adına konuşmak için halk arasından seçilir.
Halk arasında senin kadar iyi yiyen sanırım pek azdır, Gracchus...
ya da bu kadar nefis metresleri olan, Gaius.
Sanırım halkımı anlıyorum.
O halde belki Caesar lütfedip geniş tecrübesinden yararlanarak...
bizi de bilgilendirir.
Ben buna sevgi diyorum.
Ben onların babasıyım.
Halk benim evlatlarımdır.
Onları bağrıma basacak ve sıkıca kucaklayacağım.
Vebadan ölen birini hiç kucakladınız mı, efendim?
Hayır, ama eğer bir daha sözümü kesersen...
hiç şüphen olmasın, sen kucaklayacaksın.
Senatör, kardeşim çok yorgun.
Listenizi bana verin.
Roma'nın ihtiyacı neyse Caesar onu yapacaktır.
Hanımefendi, her zamanki gibi...
hafif bir dokunuşunuz bile itaat ettirmeye yetiyor.
Bana ders vermeye kim cüret edebilir?
Commodus, senatonun da yararları var.
Ne yararı? Konuşmaktan başka bir şey yapmıyorlar.
Sadece...
sen ve ben...
ve Roma olmalı.
Bunu aklından bile geçirme.
Daima bir senato olmuştur.
Roma değişti.
Bir imparatorluğu ancak bir imparator yönetebilir.
Tabii, ama dokunma halkın--
Hayallerine mi?
Geleneklerine.
Babamın barbarlara karşı savaşı--
O kendisi söyledi: Bir işe yaramadı. Ama halkın sevgisini kazandı.
Halk daima zaferleri sever.
Neden?
Onlar muharebeleri görmüyorlardı.
Germania onları ne ilgilendirir?
Romanın büyüklüğü onları ilgilendiriyor.
Roma'nın büyüklüğü.
Peki, nedir o?
O bir fikirdir--
büyüklük.
Büyüklük bir hayaldir.
Tamam. Bir hayal.
Görmüyor musun, Lucilla?
Ben halka bir Roma hayali vereceğim ve onlar da beni bunun için sevecekler.
Ve çok geçmeden birkaç sıkıcı ihtiyarın nasihatlerini unutacaklar.
Halka hayatlarının en büyük hayalini vereceğim.
Ağızlarına layık beyaz ve kırmızı şaraplar!
Oyunlar.
Yılda yüz elli gün oyun.
Sandığımdan daha akıllıymış.
Akıllı.
Eğer muhafız kıtalarından o kadar korkmasalardı...
tüm Roma halkı onunla alay ederdi.
Korku ve hayranlık-- güçlü bir bileşim.
Halkın bunlarla ayartılabileceğine gerçekten inanıyor musun?
Sanırım Roma'nın ne olduğunu biliyor.
Roma, ayak takımıdır.
Onlara bir sihir gösterirsen dikkatleri dağılır.
Özgürlüklerini ellerinden alsan bile hâlâ ulumaya devam ederler.
Roma'nın kalbi...
senatonun mermerlerinde atmaz.
Colosseum'un kumlarında atar.
Onlara ölüm sunacak...
ve onlar da onu sevecekler.
İspanyol.
Eğlenmiyor musunuz?
Buraya bunun için gelmediniz mi?
İspanyol! İspanyol!
Ne istiyorsun?
Kız?
Oğlan?
Beni çağırmışsın.
Evet, çağırdım.
İyisin, İspanyol, ama o kadar iyi değilsin.
Muhteşem olabilirsin.
Öldürmem isteniyor, ben de öldürüyorum.
Bu yeterli.
Bu eyaletler için yeterli, ama Roma için değil.
Genç imparator...
bir dizi büyük gösteri düzenlemiş...
babası Marcus Aurelius...
onuruna.
Bu bana komik geliyor...
çünkü Marcus Aurelius--
bilge, her şeyi bilen Marcus Aurelius--
yasaklamıştı bizi.
İşte, sonunda, beş yıl boyunca pireli köylerde...
zar zor geçimimizi sağladıktan sonra...
nihayet layık olduğumuz yere dönüyoruz--
Colosseum'a.
Ah, Colosseum'u bir görsen, lspanyol.
Elli bin Romalı...
kılıcının her hareketini izler...
o can alıcı darbeyi vurmanı ister.
Kılıcını indirmeden hemen önceki sessizlik...
ve sonraki gürültü.
Gitgide yükselir.
Bir fırtına gibi--
gitgide artar...
sanki sen gök gürültüsü tanrısının ta kendisiymişsin gibi.
Sen gladyatör müydün?
Evet, gladyatördüm.
Azat mı edildin?
Yıllar önce, imparator...
bana bir rudis bahşetti.
Tahtadan yapılmış bir kılıç.
Özgürlüğünün simgesidir.
Omzuma bir dokundu ve ben özgür oldum.
Marcus Aurelius'u tanıyor muydun?
Tanıdığımı söylemedim. Bir kere omzuma dokundu dedim.
Bana ne istediğimi sordun.
Ben de, senin gibi, imparatorun karşısında...
durmak istiyorum.
O halde dinle beni.
Benden öğren.
En iyileri olmamın nedeni çabuk öldürmem değildi.
Seyirciler beni sevdiği için en iyi gladyatördüm.
Seyirciyi kazanırsan...
özgürlüğünü de kazanırsın.
Seyirciyi kazanacağım.
Onlara daha önce hiç görmedikleri bir şey vereceğim.
Öyleyse, İspanyol, Roma'ya birlikte gideceğiz...
kanlı maceralar yaşayacağız...
semirip daha fazla süt ememeyecek hale gelene kadar...
o koca fahişe bizi emzirecek.
Sonra da...
yeterince adam ölünce...
belki sen de özgürlüğüne kavuşursun.
Al. Bunu kullan.
Oralarda bir yerde...
memleketim...
evim.
Karım yemeği hazırlıyor.
Kızlarım nehirden su taşıyorlar.
Acaba onları tekrar görebilecek miyim?
Sanmıyorum.
Öldükten sonra onları tekrar göreceğine inanıyor musun?
Göreceğimi sanıyorum.
ne var ki...
Ben yakında öleceğim.
Onlar ise daha yıllarca yaşayacaklar.
Onları beklemem gerekecek.
Ama bekler misin?
Tabii.
Çünkü...
karım...
ve oğlum...
şimdiden beni bekliyorlar.
Onlara tekrar kavuşacaksın.
Ama henüz değil.
Henüz değil, tabii eğer--
Henüz değil.
İşte. Orada.
Dışarı.
Çık! Çık! Dışarı !
Seni tekrar gördüğüme sevindim eski dostum.
Bana uğur getir.
Daha önce hiç böyle bir şey gördün mü?
İnsanoğlunun böyle şeyler inşa edebileceğini bilmiyordum.
Seyirciyi kazan.
İçeri girin! Çabuk!
İçeri!
Sevildiği için böyle iyi uyuyabiliyor.
Gel, kardeşim. Geç oldu.
Roma'yı çağlar boyunca hayran kalınacak bir yer yapacağım.
Gracchus ve dostlarının anlamadıkları da işte bu.
Bütün bu arzularım başımı çatlatıyor.
Bu kuvvet ilacını iç.
Sanırım zamanı geldi.
Senatonun dağıtıldığını babamın anısına yapılacak şenlikte...
ilan edebilirim.
Sence bunu yapmalı mıyım?
Halk buna hazır mı?
Bence şimdi dinlenmelisin.
Benim yanımda kalır mısın?
Hâlâ karanlıktan korkuyor musun, kardeşim?
Hâlâ.
Her zaman.
- Bu gece benimle kal. - Kalmayacağımı biliyorsun.
Öyleyse beni öp.
Uyu, kardeşim.
Hadi!
AI beni.
Tamam, bu kadar yeter.
İmparator muharebeler istiyor, ama ben askerlerimi kurban etmek istemiyorum.
Yığınlar muharebeler istiyor, imparator da istediklerini veriyor.
- Sana da Kartaca muharebesi düştü. - Kartaca katliamı.
Niçin hapishaneye gidip, tüm dilenci ve hırsızları toplamıyorsun?
Onu zaten yaptık.
Eğer imparatorluğun en iyi gladyatörlerini harcamak istiyorsan.
ben de fiyatın iki katını isterim.
Ya sözleşmedeki fiyatı alırsın, ya da sözleşmen feshedilir.
Beğenmedin mi?
O zaman çıktığın o bok çukuruna geri dönebilirsin.
Cassius, lütfen! Cassius!
Gladyatör, İspanyol dedikleri sen misin?
Evet.
Dev gibi bir olduğunu söylemişlerdi.
Tek elle bir adamın kafasını ezebilir dediler.
Adamın mı? Hayır.
Çocuğun.
- İspanya'nın atları iyi mi? - En iyilerinden.
Bu Argento...
bu da Scarto.
Onlar benim atlarımdı.
Elimden aldılar.
Seni sevdim, İspanyol. Seni tutacağım.
- Oyunları seyretmene izin var mı? - Amcam "seni güçlü yapar" diyor.
- Peki baban ne diyor? - Babam öldü.
Genç Lucius, gitmeliyiz.
Gitmem lazım.
Senin adın Lucius mu?
Lucius Verus, babamınki gibi.
İndir!
Claudius!
- Evet? - Daha fazla kalkan!
İmparator gelince...
silahlarınızı kaldırarak onu selamlayın...
sonra bir ağızdan konuşun.
Yüzünüzü imparatora dönün...
ve ona sırtınızı dönmeyin.
Hadi gidin ve onurunuzla ölün.
Selam, kudretli Caesar!
Caesar! Caesar! Caesar! Caesar!
Ölüme gitmekte olan bizler seni selamlıyoruz!
Bugün...
kutsal antik çağlara uzanıp...
güçlü Kartaca'nın ikinci yenilgisini...
senin için yeniden canlandırıyoruz!
Kıraç Zama ovasında...
barbar Anibal'in...
yenilmez orduları dizilmişti.
Dünyanın tüm vahşi uluslarından...
acımasız paralı askerler ve savaşçılar...
tek amaçları insafsızca...
yakıp yıkmak...
fethetmek.
İmparatorunuz...
barbar ordusunu size sunmaktan...
kıvanç duyuyor!
Aranızda orduya katılmış olan var mı?
Evet. Ben Vindobona'da sizin emrinizde savaştım.
Sen bana yardım edebilirsin.
Bu kapılardan ne çıkarsa çıksın...
eğer birlikte çalışırsak kurtulma şansımız daha fazla olur.
Anlıyor musunuz?
Birbirimizden ayrılmazsak hayatta kalabiliriz.
İmparator sizlere Scipio Africanus'un lejyonerlerini...
sunmaktan kıvanç duyuyor.
Ölüme!
Öldür! Öldür! Öldür!
Yakın durun!
Toplanın!
Kademeli sıralar! Kademeli sıralar!
- Yakında tüm adamların ölecek. - Hiç şansın yok.
Kalkanlarınızı bitiştirin! Yekvücut olun!
Dayan!
Yekvücut!
Aferin!
Dayan!
Aşağı ! Aşağı !
Evet!
Hagen!
Bu kol arabaya! Bu kol benimle kalsın!
Çabuk!
- Oraya çık! - Çabuk!
Maximus!
Tek sıra! Tek sıra!
Kazandık!
Benim tarih bilgim biraz bulanık, Cassius...
ama Kartaca'da barbarların yenik düşmesi gerekmiyor muydu?
Evet, efendim.
Affedersiniz, efendim.
Yok, ben sürprizleri severim.
Kim o?
Ona İspanyol diyorlar, efendim.
- Onunla görüşmek istiyorum. - Evet, efendim.
Selam barbarlar!
İleri! Silahları hazır tutun!
Silahlarınızı atın.
Gladyatör, imparator seni istiyor.
İmparatorun emri başım üstüne.
Kalkın. Kalkın.
Ispanyol.
Seninle boy ölçüşebilecek bir gladyatör olduğunu sanmıyorum.
Bu delikanlıya sorarsan, Hector yeniden doğdu diyor. Yoksa Herkül müydü?
Kahraman niçin yüzünü açıp gerçek adını bize söylemiyor?
Bir adın var, değil mi?
Benim adım Gladyatör.
Ne cüretle bana sırtını dönüyorsun?
Köle!
Miğferini çıkar ve bana adını söyle.
Adım Maximus Decimus Meridius...
Kuzey orduları komutanı...
Felix Lejyonlarının Generali...
gerçek imparator Marcus Aurelius'un sadık kulu...
katledilmiş bir oğlun babası...
katledilmiş bir kadının kocası...
ve, ister bu dünyada ister öbüründe, mutlaka intikamımı alacağım.
Askerler!
Yaşasın! Yaşasın! Yaşasın! Yaşasın!
Muhafızlar, rahat!
Maximus! Maximus! Maximus! Maximus!
O niye hâlâ hayatta?
Bilmiyorum.
Onun hayatta olmaması lazım.
Bu canımı sıkıyor.
Çok canım sıkıldı.
Yapmam gerekeni yaptım.
Eğer Babamın dediği olsaydı, imparatorluk dağılırdı.
Bunu anlıyorsun, değil mi?
Onu görünce neler hissettin?
Hiçbir şey hissetmedim.
Seni derinden yaraladı, değil mi?
Benim onu yaraladığımdan fazla değil.
Germania'da bana yalan söylediler.
Bana öldüğünü söylemişlerdi.
Eğer bana yalan söyledilerse, bana saygı duymuyorlar demektir.
Eğer saygı duymuyorlarsa, beni nasıl sevebilirler?
O halde lejyonlara...
ihanetlerinin cezasız kalmayacağını...
göstermelisin.
Zavallı kardeşim.
Senin düşmanın olmak istemem.
Ne yapacaksın?
Buradan.
Zengin hanımlar en yiğit şampiyonlarla yatmak için iyi para öderler.
Kardeşinin katillerini göndereceğini biliyordum.
En iyilerini göndereceğini düşünmemiştim.
Maximus, onun haberi yok.
Ailem canlı canlı yakıldı ve çarmıha gerildi.
- Ben hiçbir şey bilmiyordum-- - Bana yalan söyleme!
Onların arkasından ağladım.
Baban için ağladığın gibi mi? Baban için ağladığın gibi mi?
O günden beri korkular içine hapsedilmiş olarak yaşıyorum.
Kardeşinin korkusuyla baban için yas tutamamak.
Taht oğluna kalacağı için...
her gün, her an korku içinde yaşamak.
Ah, çok ağladım.
Oğlum...
günahsızdı.
Benimki de.
Bana güvenmen için benim oğlumun da mı ölmesi gerekiyor?
Sana güvenip güvenmemem ne fark eder?
Tanrılar senin hayatını bağışladı. Bunu anlamıyor musun?
Bugün bir kölenin Roma imparatorundan daha güçlü hale geldiğini gördüm.
Tanrılar hayatımı bağışladı, ha?
Onların insafına kaldım, sadece kalabalığı eğlendirecek gücüm var.
İşte güç odur .
Ayak takımı, Roma'dır; Commodus onları kontrol ederse, her şeyi kontrol eder.
Dinle beni.
Kardeşimin düşmanları var, özellikle senatoda.
Ama halk onun peşinden gittiği sürece...
sen gelene kadar kimse ona karşı çıkmaya cesaret edemiyordu.
Ona karşılar, ama hiçbir şey yapmıyorlar.
Hayatlarını Roma'ya adamış senatörler var.
Özellikle de birisi var.
Eğer ayarlayabilirsem onunla görüşür müsün?
Anlamıyor musun?
Bu gece bu hücrede ölebilirim, ya da yarın arenada.
Ben bir köleyim!
Benim ne yararım olabilir?
Bu adam da senin istediğini istiyor.
öyleyse Commodus'u ona öldürt!
Bir zamanlar bir tanıdığım vardı...
soylu bir adam, prensip sahibi bir adamdı...
babamı çok severdi...
babam da onu severdi.
O adam Roma'ya çok iyi hizmet etti.
O adam şimdi yok.
Kardeşin işini iyi yaptı.
Bırak sana yardım edeyim.
Evet...
bana yardım edebilirsin.
Beni tanıdığını unut...
ve bir daha buraya gelme.
Muhafız! Hanımın benimle işi bitti.
Maximus.
Sen lejyonlara komutanlık yaptın mı? Birçok zafer kazanmadın mı?
Germania'da?
Birçok ülkede.
General!
Büyük şöhrete sahipsin.
Seni öldürmeden önce şöhretini yok etmek zorunda.
Evet, en uçta.
- Senatör Gaius. - Merhaba.
Senatör Gracchus.
Ayak takımıyla vakit geçirdiğinizi pek görmemiştim.
Halk adamı olma iddiasında değilim, Senatör...
ama halka hizmet eden bir adam olmaya çalışıyorum.
Caesar! Caesar! Caesar! Caesar!
Roma halkı !
Antakya'nın dördüncü gününde...
oyunların 64. yıldönümünü kutlayabiliriz.
Ve imparatorumuz sonsuz merhametiyle...
o günde Roma halkını bir tarihi final maçı ile...
onurlandıracak.
Emekliye ayrıldıktan beş yıl sonra bugün tekrar Colosseum'a dönüşünde...
Caesar sizlere...
Roma tarihinde hiç yenilmemiş...
tek şampiyon olan...
efsanevi Galli Tigris'i...
sunmaktan kıvanç duyar!
Yığınları parmağının ucunda oynatmayı çok iyi biliyor.
Marcus Aurelius'un bir Roma hayali vardı.
Ama bu o değil. Bu o değil!
Marcus Aurelius öldü, Maximus.
Biz faniler gölge ve topraktan başka bir şey değiliz.
Gölge ve toprak, Maximus!
Caesar, sizlere...
Antonius Proximo okulunu temsil eden...
Aelius Maximus'u sunmaktan onur duyar!
Onu aralarından biri gibi bağırlarına basıyorlar.
Ayak takımı maymun iştahlıdır, birader. Bir ayda unutulur.
Hayır, çok daha önce.
Ayarlandı bile.
Ölmek üzere olan bizler sizi selamlıyoruz.
Seninleyiz, Maximus!
Çek! Çek! Çek!
Boşalt! Boşalt!
- Oldür! Oldür!
Öldür! Öldür! Öldür! Öldür!
Öldür! Öldür!
Merhametli Maximus!
Muhafızlar, ileri! Batarya!
Şimdi ben seni ne yapayım?
Bir türlü...
ölmüyorsun.
Biz o kadar farklı mıyız, sen ve ben?
Sen de benim gibi öldürmen gerekince...
öldürüyorsun.
Son bir defa öldürmek zorundayım. Ondan sonra tamam.
Öyleyse şimdi öldür.
Duyduğuma göre oğlun...
onu çarmıha çivilediklerinde...
bir kız gibi zırlamış...
karın da...
tekrar tekrar...
ırzına geçerlerken...
bir fahişe gibi...
inlemiş.
Kendini onurlandırmanın zamanı yakında geçecek...
Majeste.
General!
- General! - Cicero!
- Kampınız nerede? - Ostia'da.
- Seni seviyoruz, Maximus! - Yaşasın galip!
Adamlarına generallerinin hayatta olduğunu söyle. Beni bul.
- Yürü! - Beni bul!
Seni duyabiliyorlar mı?
Kim?
Ailen, öbür dünyada.
- A, evet. - Onlara ne diyorsun?
Oğluma...
Onu yakında tekrar göreceğimi söylüyorum...
bir de, atına binerken topuklarını kaldırmamasını.
Karıma ise...
bu seni ilgilendirmez.
Maximus'u şimdi de merhametli olduğu için seviyorlar.
Yani onu öldüremem, çünkü öldürürsem daha da acımasız olurum.
Bu iş bir karabasan gibi!
Sana karşı çıkıyor.
Her zaferi bir meydan okuma.
Ayak takımı bunu görüyor, tabii senato da.
Onun hayatta kaldığı her gün cesaretleri biraz daha artıyor.
- Öldür onu. - Hayır.
Onu şehit mertebesine yükseltmeyeceğim.
Bir çeşit deniz yılanından...
bahsedildiğini duymuştum...
kurbanını yakalamak için çok garip bir yöntem kullanıyormuş.
Yaralanmış gibi denizin dibinde yatarmış.
Sonra düşmanı yaklaştığında...
gene hiç kıpırdamadan dururmuş.
Sonra düşmanları orasını burasını ısırmaya başlarlarmış...
ama o hâlâ kıpırdamazmış.
Biz de böyle...
sessizce duralım...
ve düşmanlarımızın bize gelip ısırmalarını bekleyelim.
Tüm senatörler takip edebildi mi?
Cicero, eski dostum. Seni son defa gördüğümü sanmıştım.
- Öldüğünü zannediyordum. - Az kaldı.
- Asker ne zamandır Ostia'da? - Bütün kış oradaydılar.
- Nasıl görünüyorlar? - Şişman ve sıkıntılı.
- Komuta kimde? - Roma'dan bir salak.
En erken ne zaman savaşmaya hazır hale gelebilirler?
Senin için, yarın.
Benim için bir şey yapmanı istiyorum.
Gel bak. Eğer arenaya inmediysen gösteriyi buradan seyredebilirsin.
Dev Maximus imparatorumuz Commodus'u yeniyor.
Ne yapacağız? Herkese meydan okuyor.
Tanrım!
- Onu alt etti! Yenik düştü! - Yol açın! Yol açın!
Efendim? Ben Vindobona'da babanızın hizmetindeydim.
- Çekilin. - Efendim.
Vindobona'da babanızın hizmetindeydim.
Çekil!
Ve General Maximus'a da hizmet ettim. Hâlâ da onun hizmetindeyim.
Dur.
Geri çekil.
General haber gönderdi, sizin politikacıyla görüşecek.
Bu sadakatin için, asker.
Teşekkür ederim, efendim.
Bizi yalnız bırak.
Senatör Gracchus.
General.
Umarım bugün buraya gelmem bana güvenebileceğinizi...
yeterince kanıtlıyordur.
- Senato sizin yanınızda? - Senato mu?
Evet. Onların adına konuşabilirim.
Özgürlüğümü satın alıp beni gizlice Roma'dan çıkarabilir misiniz?
Hangi amaçla?
Beni şehir surlarının dışına çıkarın.
Ostia'ya gidebilmem için dinlenmiş atlar sağlayın.
Ordumun kampı orada.
İkinci günün gecesine kadar 5000 askerle döneceğim.
Ama tüm lejyonların başında Commodus'a sadık...
yeni komutanlar var.
Adamlarım hayatta olduğumu görünce kime sadık olduklarını görürsünüz.
Çılgınlık bu.
Yüz yıldır hiçbir Roma ordusu başkente girmedi.
Bir diktatörlüğün yerine başka birini istemiyorum!
Ayak sürümenin ve konuşmanın zamanı geçti, Senatör.
Şanlı darbenizden sonra ne olacak?
5000 savaşçınızı alıp gidecek misiniz?
Ben gideceğim.
Askerler sizi korumak için kalacaklar...
ve senatonun emri altında olacaklar.
Böylece...
tüm Roma'yı ele geçirince, onu halka iade edeceksiniz, öyle mi?
Peki neden?
Çünkü bu ölmek üzere olan yaşlı bir adamın son arzusuydu.
Commodus'u öldüreceğim.
Roma'nın kaderini ise size bırakacağım.
Marcus Aurelius size güveniyordu.
Kızı size güveniyor.
Ben de size güveneceğim.
Ama vaktimiz çok az.
Bana iki gün verin...
özgürlüğünüzü satın alırım.
Ve siz--
hayatta kalmaya bakın...
yoksa ben de ölürüm.
Şimdi gitmeliyiz.
Bir işe yaramayacak.
İmparator çok şey biliyor.
Bana gelince...
çok tehlikeli olmaya başladı.
Döndüğümde paranı alacaksın.
Söz veriyorum.
Söz mü veriyorsun? Ya dönmezsen?
Güvenmek ne demekti, hatırlıyor musun, Proximo?
Güven?
Ben kimim ki, güveneyim?
- Commodus'u öldüreceğim. - Ben bunu niye isteyeyim?
Beni zengin ediyor.
A, ben--
sizin sözünüzün eri olduğunuzu biliyorum, General.
Onurunuz için ölmeye hazır olduğunuzu biliyorum.
Roma için de ölüme gidersiniz.
Atalarınızın anısı için ölüme gidersiniz.
Ama bana gelince --
benim işim insanları eğlendirmektir.
Muhafız!
Seni azat eden adamı öldürdü.
Muhafızlar, efendim.
Dur!
Neredeydin?
Seni çağırtmıştım.
Lütfen, kardeşim.
Derdin nedir?
Gracchus'un yeni bir sevgilisi mi var?
Bilmiyorum.
Onu gördüğünü sanıyordum.
Herkese hastalık bulaştırıyor.
Roma'nın sağlığı için senatonun kanının akıtılması gerekiyor.
Ve onun kanı akacak.
Çok yakında.
Ama bu gece değil.
Hatırlıyor musun babam bir keresinde ne demişti?
"Hayat...
bir rüya--
korkulu bir rüyadır."
Sence bu doğru mu?
Bilmiyorum.
Bence öyle.
Ve onu ancak seninle paylaşabilirim.
Ağzını aç.
Seni sevdiğimi biliyorsun.
Ben de seni seviyorum.
Çık dışarı. Yürü!
Hadi!
Tebrikler, General.
Büyük ikna yeteneği olan dostlarınız var.
Kardeşim Gracchus'u tutuklattı.
Daha fazla bekleyemeyiz. Bu akşam hareket etmeliyiz.
Proximo bu gece yarısı gelip seni şehir kapısına götürecek.
Cicero, uşağın orada atlarla bekleyecek.
Bütün bunları sen mi yaptın?
Evet.
Fazla riske giriyorsun.
Çok şey borçluyum.
Hiçbir şey borçlu değilsin.
Oğlunu seviyorsun. Oğlun için güçlüsün.
Güçlü olmaktan yoruldum.
Kardeşim bütün dünyadan nefret ediyor, özellikle de senden.
- Baban beni seçtiği için. - Hayır.
Babam seni sevdiği için.
Ve ben seni sevdiğim için.
Uzun zaman önce.
O zamanlar çok farklı mıydım?
Daha fazla gülerdin.
Hayatım boyunca kendimi yalnız hissettim...
seninle olduğum zamanlar dışında.
Artık gitmeliyim.
Evet.
Al. Al.
Ben de seni vurdum.
Lejyoner oyunu oynamak için geç olmadı mı?
Ben lejyoner değilim.
- Lejyoner değil misin? - Ben gladyatörüm.
Gladyatör?
Gladyatörler sadece oyunlarda dövüşürler.
Julius Caesar gibi büyük bir Romalı savaşçı olmak istemez miydin?
Ben Maximus'um, Roma'nın kurtarıcısı !
Roma'nın kurtarıcısı?
Kim söyledi bunu?
Lucius nerede?
İmparatorun yanında.
- Olamaz. - Evet, yaptı.
Sepetinden çıkardı...
ve göğsüne bastırdı, tam buraya, kalbinin üstüne.
Göğsünden mi sokmuş?
Evet.
Bak, Lucius, bazen soylu kadınlar...
çok garip davranırlar ve aşk adına çok tuhaf şeyler yaparlar.
Bence çok aptalca bir şey.
Bence de.
Bize katılsana, kardeşim.
Sevgili Lucius'a kitap okuyordum.
- Ben de okuyorum. - Evet.
Çok akıllı bir çocuk. Bir gün büyük bir imparator olacak.
Büyük Marcus Antonius'un Mısır'daki maceralarını okuyorduk.
Sonra da kraliçe bir yılanla kendini öldürdü.
Bir de atalarımızın başından geçenleri dinle de gör.
Eğer çok iyi bir çocuk olursan, yarın sana lmparator Claudius'u anlatırım.
O, en yakınları...
kendi kandaşları tarafından...
ihanete uğratıldı.
Karanlık köşelerde fısıldaştılar...
gece geç vakit dışarı çıkıp...
komplo üstüne...
komplo kurdular.
Ama İmparator Claudius bir şeyler döndüğünün farkındaydı.
Bir oyun çevirdiklerini biliyordu.
Sonra, bir gece, içlerinden biriyle karşı karşıya oturdu...
gözlerinin içine baktı...
ve dedi ki...
"Anlat bakalım ne işler çevirdiğini...
küçük oyuncu...
yoksa en yakınını ezerim.
Onların kanında yıkanışımı seyredersin."
İmparatorun kalbi kırılmıştı.
Küçük oyuncu onu kimsenin yapamayacağı kadar...
derinden yaralamıştı.
Sonra ne oldu dersin, Lucius?
Bilmiyorum, Amca.
Küçük oyuncu ona her şeyi anlattı.
İmparator adına, açın!
Proximo!
İmparator adına, kapıları açın!
Kapıları açın!
Kapıları aç, Proximo.
Ölmek mi istiyorsun, ihtiyar?
İşte.
Her şey hazır.
Anlaşılan özgürlüğünü kazanmışsın.
İyi bir adam olmaya mı başladın yoksa?
- Juba. - İmparatorun tüm düşmanlarına ölüm!
Kapıları açın!
Çek!
Hadi! Solda sıra yapın!
Bana sadece bir dakika yeter, hayatınızı tehlikeye atmayın.
Eğer bu işe bulaşmak istemiyorsanız, hücrelerinize dönün.
Burada seni bekleyeceğiz, Maximus.
- Güç ve onur seninle olsun. - Git.
Güç ve onur seninle olsun.
Nişan al. Yayları ger!
Gölge ve toprak.
Üzgünüm.
Tamam.
Ya yeğenim?
Ya annesi?
Sevgilisin kaderini paylaşmalı mı?
Yoksa merhametli mi davranmalıyım?
Merhametli Commodus.
Lucius şimdi benimle kalacak.
Ve eğer annesi...
bana hoşuma gitmeyen bir şekilde...
bakacak bile olsa...
çocuk ölür.
Eğer asil bir davranışta...
bulunmayı seçer...
ve hayatına son verirse...
çocuk ölür.
Ve sana gelince...
beni seni sevdiğim gibi...
seveceksin.
Bana saf kan bir veliaht...
vereceksin...
böylece Commodus ve nesli...
binlerce yıl hüküm sürecek.
Merhametli değil miyim?
Sizi çağırıyorlar.
Köle haline gelen...
bir general.
Gladyatör olan bir köle.
İmparatora karşı çıkan bir gladyatör.
İlginç bir hikaye.
Şimdi halk hikayenin nasıl sonuçlanacağını merak ediyor.
Ancak unutulmayacak bir ölüm yeterli olabilir.
İmparatorun kendisine büyük arenada meydan okumaktan...
daha şanlı bir şey olabilir mi?
Benimle dövüşür müydün?
neden olmasın?
Korktuğumu mu sanıyorsun?
Bence sen hayatın boyunca hep korktun.
Korku nedir bilmeyen Yenilmez Maximus'un tersine, öyle mi?
"Olüm hepimize gülümser.
Yapabileceğin tek şey dönüp ona gülümsemektir."
Acaba.
Arkadaşın kendi ölümüne gülümsedi mi?
Bunu senin bilmen gerekir.
O senin babandı.
Babamı severdin, biliyorum...
ama ben de severdim.
Bu da bizi kardeş yapıyor, öyle değil mi?
Şimdi benim için gülümse, kardeşim.
Zırhını tak. Yarayı gizle.
Daire nizamı !
Quintus, kılıç.
Kılıcını ver bana.
Kılıç! Bana bir kılıç verin!
Kılıçlarınızı kınlarına sokun.
Adamlarımı serbest bırakın.
Senatör Gracchus makamına iade edilecek.
Roma diye bir hayal vardı.
O hayal gerçekleştirilecek.
Marcus Aurelius'un arzusu buydu.
Tutsakları serbest bırakın. Hadi!
Lucius güvende.
Onların yanına git.
Evindesin.
Roma iyi bir adamın hayatına değer mi?
Bir zamanlar buna inanırdık.
Tekrar inanmamızı sağla.
O bir Roma askeriydi.
Onu selamlayın.
Onu taşımama kim yardım edecek?
Artık özgürüz.
Tekrar görüşeceğiz.
Ama henüz değil.
Henüz değil.